منو

سه شنبه, 26 تیر 1397 - Tue 07 17 2018

A+ A A-

قرارداد و انواع و ارکان بیمه [بیمه]

"قرار داد بیمه"

توضیح بیمه:

بيمه قراردادى است كه طبق آن بيمه ‏گذار (بيمه شونده) متعهد می شود ماهانه، يا سالانه و يا يكباره مبلغ معينى به بيمه‏ گر (بيمه كننده) بپردازد و در مقابل آن، بيمه گر متعهد می ‏شود كه به بيمه گذار يا شخص ثالثى كه در قرارداد بيمه معين و قرارداد به نفع او منعقد شده است، مبلغى پول يا پرداختى ثابتى و هر عوض مالى ديگرى، در صورت وقوع حادثه‏اى، يا ضررى كه در قرارداد بدان تصريح شده است، بپردازد.

 

انواع بیمه

مسأله:

بيمه انواعى دارد از آن جمله:

1) بيمه اشخاص در برابر مرگ، بيمارى و يا حوادث ديگر.

2) بيمه اموال :مانند اتومبيل، هواپيما و كشتى در برابر خطر آتش سوزى، غرق شدن و سرقت و مانند آنها.

بيمه تقسيمات ديگرى دارد كه احكام شرعى آن تفاوتى با موارد مذكور ندارد، لذا نيازى به ذكر آنها نيست.

 

 

ارکان بیمه

مسأله:

قرارداد بيمه داراى چند ركن است:

1 و 2 ايجاب و قبول از سوى بيمه ‏گذار و بيمه ‏گر، كه در آن هر گفتار يا نوشتار و مشابه آن بر آنها دلالت كند، كافى است.

3) تعيين مورد بيمه شده، چه شخص باشد و چه مال.

4) تعیین آغاز و پايان مدت قرارداد بيمه.

 

مسأله:

در قرارداد بيمه، عاملِ خطر و زيان، (مانند آتش سوزى، سرقت، غرق، بيمارى، مرگ و مانند آن) و همچنين اقساط ماهانه يا سالانه بيمه ـ در صورتى كه پرداخت آن قسطى باشد ـ بايد مشخص شود.

 

مسأله:

در طرفين قرارداد بيمه، بلوغ، عقل، قصد، اختيار و عدم محجوريت ـ بر اثر سفه يا ورشكستگى ـ شرط است و در صورتى كه طرفين يا يكى از آنها نابالغ، ديوانه، مجبور و يا محجور عليه، باشند، يا قصد جدى نداشته باشند، قرارداد صحيح نيست.

 

مسأله:

قرارداد بيمه از عقدهاى لازم به شمار می رود و جز با رضايت طرفين قابل فسخ نيست.

البته اگر در قرارداد شرط كنند كه بيمه ‏گذار يا بيمه ‏گر و يا هر دو اجازه فسخ داشته باشند، طبق اين شرط فسخ جايز است.

 

مسأله:

در صورتى كه بيمه‏ گر به تعهدات خود عمل نكند، بيمه‏ گذار می تواند ـ با رجوع به حاكم شرع، يا غير او ـ او را ملزم به اجراى تعهداتش كند. همچنين می تواند قرارداد را فسخ نمايد و خواستار بازگرداندن مبلغ پرداخت شده به عنوان حقّ بيمه شود.

 

مسأله:

در صورتى كه در قرارداد بيمه معين شده باشد كه بيمه‏ گذار مبلغى را به عنوان حقّ بيمه به اقساط بپردازد. و او در اجراى اين تعهد چه از نظر مقدار و چه از نظر زمانِ پرداخت، تخلف كند، بر بيمه‏ گر واجب نيست كه به تعهد خود در پرداخت مبلغى معين به هنگام بروز حادثه و ضرر معين، عمل نمايد و بيمه ‏گذار نيز نمی ‏تواند خواستار بازگرداندن حقّ بيمه پرداخت شده، گردد.

 

مسأله:

در بيمه مدّت به خصوصى شرط نيست، بلكه تابع توافق طرفين قرارداد يعنى بيمه‏ گذار و بيمه ‏گر است.

 

مسأله:

اگر عدّه‏ اى با سرمايه ‏اى كه از اموال مشترك خويش فراهم آورده ‏اند، شركتى تأسيس كنند و هر يك از آنان ضمن قراردادِ شركت، بر ديگران شرط كند كه در صورت وقوع حادثه ‏اى نسبت به شخص خود و يا اموالش ـ كه نوع آن را طى شرط معين می كند ـ شركت موظف به جبران خسارات وارده به او از سرمايه شركت يا سود آن باشد، مادام كه قرارداد باقى است، واجب است به اين شرط عمل شود.